Koos stap eendag by sy dokter se spreekkamer in en kla dat hy dink dat hy dalk 'n lintwurm het.
Die dokter het hom deeglik ondersoek en ewe deeglik saamgestem.
Dokter: "Ek wil he jy moet more terugkom om jou behandeling te begin,en
ek wil he jy moet vir my 'n piesang en 'n koekie saambring."
Koos is effens verward, maar doen maar wat die dokter se . Die volgende
dag is hy terug met sy piesang en sy koekie.
Dokter: "Uitstekend, trek nou asseblief jou broek uit en buk vooroor.
Dit gaan niks seermaak nie."
Nou ja, wat kan hy doen? Hy trek sy broek af, buk vooroor en die dokter
druk die piesang in waar dit eintlik nie hoort nie. Hy wag 'n minuut -
presies 60 sekonde later volg die koekie die pad van die piesang.
Dokter: "Nou ja, dit was die eerste deel van jou behandeling. As jy wil he dit moet regtig werk, kom more terug met nog 'n piesang en nog 'n koekie."
Arme Koos is daar weg met trane van pyn en vernedering in sy oë, maar die volgende dag is hy terug; piesang, koekie en al. Presies dieselfde gebeur op dag twee, dag drie en dag vier . . . Eers die piesang, dan die koekie .
En so gaan dit vir 'n hele week lank aan. Dokter: "Veels geluk, more is jou heel laaste behandeling. Ek wil graag he jy moet 'n piesang en 'n hamer saambring."
Koos (bang verby; wil nie eens dink waarvoor die hamer is nie): "Nie 'n koekie nie?"
Dokter: "Nee, 'n hamer."
Die volgende dag is Koos terug - met sy piesang en sy hamer.
Dokter:"Nou ja, meneer Van der Merwe, jy ken nou al die roetine. Broek uit, buk af. Die dokter druk die piesang op, kyk op sy horlosie en tel die hamer op.
Een minuut gaan verby. Twee minute gaan verby. Drie minute. En uiteindelik na vier minute.... druk die wurm sy klein koppie by Koos se alie uit en skree:.............
"Waar's my koekie!!!??"